Het vakmanschap
Zes klassieke grootse illusies
Levitation, de zaag, de vanish, de substitution trunk, de escape en de spirit cabinet: waar de vaste stukken van een grote illusieshow vandaan komen.
Kies uw shownacht ↗Kort antwoord
De meeste grootse illusieshows putten uit een handvol klassiekers: de zwevende persoon, de zaagact, de vanish en appearance, de substitution trunk, de escape en de cabinet. Elk heeft een gedocumenteerde geschiedenis die teruggaat tot de 19e of het begin van de 20e eeuw.
Een gedeelde voorraad effecten
Goochelaars twisten over hoe effecten te categoriseren, maar de brede families zijn bekend: iets laten verdwijnen of verschijnen, het ene in het andere veranderen, vernietigen en herstellen, iets van de ene plaats naar de andere verplaatsen, ontsnappen, de zwaartekracht trotseren en vast door vast laten gaan. Een grootse illusieshow neemt die families en bouwt ze groot genoeg voor een theater. De zes klassiekers hieronder zijn degene die mensen zich het vaakst voorstellen, en weten waar ze vandaan komen maakt een moderne show leuker om naar te kijken. Geen enkele lijst kan zeggen welke ervan een bepaalde productie op een gegeven avond gebruikt; dat is aan de show.
Levitation
In een levitatie-illusie lijkt een persoon of voorwerp te zweven. De Asrah-levitatie, waarbij een assistente onder een doek opstijgt, blijft hangen en vervolgens verdwijnt wanneer het doek wordt weggetrokken, wordt toegeschreven aan Servais Le Roy, die haar in 1902 voor het eerst met zijn vrouw opvoerde. Harry Kellar's zwevende prinses ging gepaard met een zwier die nog steeds wordt nagebootst: hij haalde een hoepel heen en weer langs haar lichaam om te tonen dat ze nergens aan hing. Maskelyne en Cooke, in Londen's Egyptian Hall, rekenden levitatie tot hun bekendste illusies.
De zaag
Doorzaag-illusies hebben een betwiste vroege geschiedenis, maar het moderne verhaal begint in Londen. P. T. Selbit's Sawing Through A Woman werd op 17 januari 1921 publiekelijk vertoond in het Finsbury Park Empire, waarbij zijn assistente buiten het zicht opgesloten zat in een kist en toeschouwers touwen vasthielden die aan haar waren vastgemaakt. Later dat jaar presenteerde Horace Goldin, werkzaam in de Verenigde Staten, de versie die nu vertrouwd voorkomt, met het hoofd, de handen en de voeten van de assistente buiten de kist. In 1965 bedacht Robert Harbin het Zig Zag Girl, dat een assistente in drieën deelt.
Het verdwijnen en het verschijnen
Verdwijnen en verschijnen zijn de eenvoudigste effecten om te beschrijven en behoren tot de moeilijkste om op grote schaal goed uit te voeren. Op een podium nemen ze de vorm aan van lege kasten die plotseling mensen bevatten, doeken die worden weggetrokken van plekken waar iemand stond, en assistenten die arriveren op plaatsen die ze onmogelijk kunnen hebben bereikt. Het effect werkt ook in omgekeerde richting als een productie, waarbij een hele troep uit een kist barst die een moment daarvoor leeg werd getoond. Moderne artiesten hebben voorwerpen laten verdwijnen zo groot als het Vrijheidsbeeld en een spaceshuttle.
De verwisselkist
Metamorphosis, door goochelaars afgekort tot de sub trunk, is een podiumillusie waarbij de goochelaar en een assistente van plaats wisselen. De assistente wordt opgesloten in een kist, vaak nadat ze is vastgebonden; de goochelaar staat erbovenop en hijst een gordijn op; wanneer het valt, staat de assistente op de kist en zit de goochelaar erin, op dezelfde manier vastgebonden. John Nevil Maskelyne bedacht het, Harry Houdini maakte het beroemd met zijn vrouw Bess, en latere artiesten hebben het onder water of hoog boven het podium opgevoerd.
De ontsnapping en de kast
Ontsnappen uit boeien begon als een verborgen vaardigheid. In de jaren 1860 bevrijdden de Davenport Brothers zichzelf van touwen binnen een kast en presenteerden de resultaten als geestverschijnselen; illusionisten onder wie John Nevil Maskelyne doorgrondden de methode en herschapen haar als vaardigheid. Het duurde nog dertig jaar voordat ontsnappen openlijk als een op zichzelf staand nummer werd getoond, en Harry Houdini deed het meest om escapologie tot vermaak te maken, met handboeien, dwangbuizen, postzakken en zijn Chinese Water Torture Cell.
Veelgestelde vragen
Wie heeft de verwisselkist uitgevonden?
John Nevil Maskelyne, hoewel Harry Houdini het beroemd maakte.
Wanneer werd het doorzagen van een vrouw in tweeën voor het eerst publiekelijk vertoond?
P. T. Selbit toonde zijn versie aan het publiek in het Finsbury Park Empire in Londen op 17 januari 1921.
Bronnen