Ιστορία
Από το Παρίσι στο Strip
Πώς η σκηνική μαγεία μετακινήθηκε από τις υπαίθριες γιορτές σε ένα θέατρο του Παρισιού, στο Egyptian Hall του Λονδίνου, στο βοντβίλ και τελικά στη μόνιμη σκηνή στο Λας Βέγκας, στην οποία παραπέμπει μια αφίσα τύπου Λας Βέγκας.
Επιλέξτε τη βραδιά της παράστασης ↗Γρήγορη απάντηση
Η σύγχρονη σκηνική μαγεία ξεκινά με το θέατρο του Jean-Eugène Robert-Houdin στο Παρίσι το 1845, αναπτύσσεται στις μεγάλες παραστάσεις ψευδαισθήσεων του Λονδίνου και της αμερικανικής Χρυσής Εποχής, και βρίσκει αργότερα το σπίτι της στο Strip του Λας Βέγκας.
Πανηγύρια και απομυθοποιητές
Για αιώνες η ταχυδακτυλουργία ήταν επάγγελμα των πανηγυριών. Μέχρι τον 18ο αιώνα, οι παραστάσεις μαγείας ήταν κοινή ψυχαγωγία στα πανηγύρια, όπου περιοδεύοντες καλλιτέχνες εκτελούσαν κόλπα μαζί με κατάποση σπαθιών, ζογκλερικά και εκπνοή φωτιάς. Το 1584 ο Reginald Scot δημοσίευσε το The Discoverie of Witchcraft, μέρος του οποίου εξηγούσε πώς γίνονταν στην πραγματικότητα τα κόλπα με σχοινί, χαρτί και νομίσματα, για να δείξει ότι οι ταχυδακτυλουργοί δεν χρησιμοποιούσαν υπερφυσικές μεθόδους. Καθώς η πίστη στη μαγεία εξασθενούσε στις αρχές του 18ου αιώνα, η μαγεία έγινε πιο ευυπόληπτη και παρουσιαζόταν για πλούσιους ιδιώτες προστάτες.
Ένας ωρολογοποιός στο Παρίσι
Ο Jean-Eugène Robert-Houdin, γεννημένος στη Blois το 1805, ήταν ωρολογοποιός πριν γίνει μάγος, και η δεξιοτεχνία του στους μηχανισμούς διαμόρφωσε το νούμερό του. Στις 3 Ιουλίου 1845 παρουσίασε για πρώτη φορά τις «Soirées fantastiques» στο δικό του θέατρο στο Παρίσι. Η πρώτη βραδιά πήγε άσχημα κατά τη δική του μαρτυρία, όμως εκείνος επέμεινε και η φήμη του μεγάλωσε. Ανέβασε την ταχυδακτυλουργία από την υπαίθρια αγορά στη σκηνή με πληρωμένες θέσεις, και ο σημερινός μάγος με το φράκο είναι εν μέρει δική του επινόηση.
Η Αιγυπτιακή Αίθουσα του Λονδίνου
Μέχρι τα τέλη του 1800 τα μεγαλύτερα μαγικά σόου είχαν εγκατασταθεί σε δικά τους θέατρα για μακροχρόνιες παραστάσεις. Το 1873 ο John Nevil Maskelyne και ο συνεργάτης του Cooke εγκαταστάθηκαν στην Αιγυπτιακή Αίθουσα στο Piccadilly, όπου έμειναν για 31 χρόνια. Τα σόου τους χρησιμοποιούσαν την ίδια τη σκηνή ως εργαλείο, κρύβοντας μηχανισμούς και βοηθούς και ελέγχοντας ακριβώς τι μπορούσε να δει το κοινό. Ο Maskelyne και ο Cooke επινόησαν πολλές ψευδαισθήσεις που παίζονται ακόμη και σήμερα, μεταξύ αυτών την αιώρηση, ενώ ο Maskelyne επινόησε και το μπαούλο της αντικατάστασης που αργότερα έγινε διάσημο από τον Harry Houdini.
Η Χρυσή Εποχή
Γύρω στο γύρισμα του 20ού αιώνα, οι Maskelyne, David Devant, Howard Thurston, Harry Kellar και Harry Houdini όλοι ευημερούσαν σε αυτό που σήμερα αποκαλείται Χρυσή Εποχή της Μαγείας. Η μαγεία παράστασης ήταν βασικό στοιχείο του θεάτρου Broadway, του vaudeville και των μουσικών αιθουσών. Ο Houdini δανείστηκε το καλλιτεχνικό του όνομα από τον Γάλλο ωρολογοποιό. Το 1921 έφτασε η ψευδαίσθηση του πριονίσματος, πρώτα στο Λονδίνο με τον P. T. Selbit και έπειτα στις Ηνωμένες Πολιτείες με τον Horace Goldin.
Καπνός και καθρέφτες
Ο κόσμος εξακολουθεί να λέει «καπνός και καθρέφτες» για οτιδήποτε ακατανόητο, κι όμως οι καθρέφτες σπανίζουν στη σύγχρονη μαγεία σκηνής: είναι βαριοί στην εγκατάσταση και δύσκολοι στις περιοδείες. Το διάσημο κόλπο με τον καθρέφτη και το γυαλί είναι το «φάντασμα του Pepper», που έφερνε ένα φάντασμα σε μια σκηνή του Λονδίνου και απαιτούσε θέατρο χτισμένο γύρω του. Ο John Henry Pepper, ένας επιστήμονας, το έκανε αίσθηση την παραμονή των Χριστουγέννων του 1862 σε μια σκηνοθεσία διηγήματος του Dickens, και εκδοχές του εμφανίζονται σήμερα σε μουσεία, συναυλίες και attractions θεματικών πάρκων.
Η μαγεία οργανώνεται
Καθώς η μαγεία σκηνής εξελίχθηκε σε επάγγελμα, οι καλλιτέχνες της άρχισαν να οργανώνονται. Το 1905 το Λονδίνο απέκτησε τον Magic Circle, μια κοινότητα που ιδρύθηκε για να προωθήσει την τέχνη. Οι μάγοι φημίζονται ότι φυλάνε στενά τις μεθόδους τους, ενώ μοιράζονται τεχνικές μέσω επίσημης και ανεπίσημης εκπαίδευσης μέσα στην κοινότητά τους, κι αυτός είναι ένας λόγος που οι κλασικές ψευδαισθήσεις επιβιώνουν από γενιά σε γενιά, ενώ τα μυστικά τους μένουν ως επί το πλείστον στη σκηνή.
Λας Βέγκας
Το Λας Βέγκας έγινε το σπίτι των μεγάλων σόου αυταπάτης. Οι Siegfried & Roy προσκλήθηκαν να εμφανιστούν στο Λας Βέγκας το 1967 και από το 1990 ήταν επικεφαλής του προγράμματος στο The Mirage, γνωστοί για τις λευκές λιονταρίνες και τίγρεις στις αυταπάτες τους. Ο Lance Burton έδωσε περισσότερα από 15.000 σόου στο Λας Βέγκας πριν αποσυρθεί το 2010. Ένα πρόγραμμα σε στυλ Λας Βέγκας, όπως στο σόου του Myrtle Beach, παραπέμπει σε αυτή την παράδοση: μεγάλες αυταπάτες, βοηθοί, κοστούμια και θεατρικότητα σε ένα θέατρο φτιαγμένο γι' αυτά.
Συχνές ερωτήσεις
Ποιος αποκαλείται πατέρας της σύγχρονης σκηνικής μαγείας;
Ο Jean-Eugène Robert-Houdin, ο ωρολογοποιός από τη Μπλουά που άνοιξε ένα μαγικό θέατρο στο Παρίσι το 1845.
Πού εμφανίστηκαν οι Maskelyne and Cooke;
Στην Αιγυπτιακή Αίθουσα στο Piccadilly του Λονδίνου, από το 1873 για 31 χρόνια.
Πηγές